......ලියුමකි.....
මකුළු මහතාණෙනි
ඔබ වියූ දැල් ඉතා යහපති.
තව තවත් පැටලෙන්න හිත ඇති.
එහෙත් මොහොතකින්
ගැලවෙන්නද හැකි.
මගේ උපදෙස් පිළිගෙන
මට උදව් කරනවා ඇති.
සතියක් හමාරක්
පැටලී පැටලී ඉනු කැමති
සවිමත් දැලක්
වියා එව මැනවි.

.
ගිරා පෝතකය
කන් කරච්චලයකි
විටෙක නුඹ මට
මා කියනතෙක් බලා හිඳ
එවදන්  එලෙසම දොඩන.
අර බලන්
කවුඩු තෙම
නොසරුප් බස් වුව
හිතු මනාපෙට කියවන.

.
ඒ
අවසන් මල් පෙත්ත
ඒ නිසයි
මුවා කලේ සුළඟ
අතැඟිලි වලින් වුව.

.
මාය සමනළ
මල් උයනක් මැද
නිරාහාරව මියගිය.
උයන කෙලවර
කිරිගරුඬ රුවකට
පෙම්කල.

.
මල් ඇත
තවම පර නොවුණු
දවස අවසන
ඉවත යා යුතු.

.

එතැන් සිට
සියළු දෙයම වෙනස් විය.
පහුරුගාගෙන පහුරුගාගෙන ගොස්
කීරි ගැහෙන පපුතුරේ
නුඹ පිපුණි දේදුන්නක් ලෙස.
සැබෑ අයිතිකරු විත්
ඇඟිල්ල දිගුකර ආකහේට
අතුරුදහන් කරවන්ට
ස්වල්ප මොහොතකට පෙර.

.
නාඳුනන
කෙස් ගසකි
කබා කර මත.
හෙට උදෙත්
බත් බඳිමි
පුරුදු වූ ලෙස.

..
රාධා
ගල්කුළ උණුසුම්ය
නුඹ වැතිර හුන් තැන
මොහොතකට පෙර
තවම.
උණුසුමෙන්
නිමෙමි.

ක්‍රිෂ්ණා
තෙත්බරය වස්දඬුව
නුඹ දෙතොල් තැබූ තැන
මොහොතකට පෙර
තවම.
සිහිලසින්
දැවෙමි.

.
කඩදාසි
මිනිසෙක්මි මම
ගිණි ගොඩක්
මුර කරණු සිදුවුන.

.
......මිය නොගිය......
මැනවින් අලවා ඇත
හිසකෙය
සුදු කෙස් නොපෙනෙන්න
දක්ෂ ලෙස.
අමතර මාංශය නොපෙනෙයි
අගේ ඇති ඇඳුමකි
ගානට මිම්මට.
වයස අසු නොවෙන සේ
පින්තාරු කර ඇත
මුහුණ කට හා ඇසද.
හදවත ගෙන එන්න ගොසිනි
කෙනෙක්
ජයරත්න මල් ශාලාවට.

.
.....නම නොදත් සමනළ.....
විශ්ව කෝෂයක
නම ඇති.
එහෙත් මුදු පහස
මට ඇති.

.
සුළඟ පොල් අතු මෑත් කර නොදී
ගෙට එනු බැරිය සඳ එලියට.

.
වැහි දෙකක් අතරතුර
හිරුරැස් නාන
කවුඩන්!

.
ඇවිදින තුවාළයක්.
වැඩට යන
පාර මාරුවෙන
බත් බෙදා මේසයට තියන
'මේ ඇඳුම ලස්සනදැ'යි අසන
කිසිදු කැළලක් නොපෙනෙන
ඉඳහිට රාත්‍රියක
වේදනාවෙන් ඇදුම්කන!

.
රොටි හතරක් ඇති හොඳටම
තනි අපි දෙන්නට.
ලුණුමිරිසක් විතරක් මදෑ
සීනි ඩිංගක් වුනත් ඇති මට.

.
ලෝකයම පාට කල හෙයින්
දෙවියන්ට පාට මදිවිය.
එහෙයින්ම එතුමා අවර්ණය.
දැනෙනවා පමණි.
නොපෙනේ!

මම මියගිය අයෙක්මි.
පිට මැද නියපොතු පහරවල් සමග.
ඇහැරගෙන සිටින
කන බොන
රමණයේ යෙදෙන
මරණයෙහිද නුඹවම සොයන
මම මිය ගිය අයෙක්මි
පිට මැද නියපොතු පහරවල් සමග....

.
කියන් පියාපත!
බිම වැටෙන වාරයක් වාරයක් ගානේ
නුඹටත් මට මෙන්ම රිදෙනවද?

.

පාළු ගොම්මන
ළදැල්ලක් සැලෙන හඬ.

 නින්ද ගිය හාන්සි පුටුව
ඉස්තෝප්පුවක කෙලවර.

.
හිමියනි....,
හති හලන සැන්දෑව
තවත් දැඩි වෙන්න පෙර
හෙමි හෙමින් පිය නගා
පෝටිකෝවට එන්න.
අවසාන රැස් දහර
තව වරක් දැකගන්න.
පිළින දී නොමැත හිරු
හෙට උදේ පායන්න!